من چمدان نیستم(گردشگری برای کودک و نوجوان)

عادت های خوب سفر

صنایع دستی برای سوغات

 بیستم خرداد روز جهانی صنایع دستی است و امسال(یعنی سال ۹۸) در این روز، نام خیابان ویلا در تهران به «گذر صنایع دستی» تغییر پیدا کرد.
در این مراسم، مقامات دولتی و آنهایی که در کار صنایع دستی استاد هستند هم حضور داشتند و از تابلوی این خیابان که به صورت کاشی هفت رنگ بود، رونمایی کردند و من هم  توانستم در این مراسم رونمایی، شرکت کنم.

(شرح عکس:
کاشی که سه سال پیش خودم آن را در کارگاه کاشیکاری باغ نگارستان رنگ آمیزی کردم.)

خیابان ویلا مهمترین خیابان فروش صنایع دستی در تهران است و بیشتر گردشگران خارجی که به تهران سفر می کنند، از مغازه های این خیابان صنایع دستی می خرند.
مطلبی را که در ادامه می خوانید، یادداشت من به مناسبت روز جهانی صنایع دستی است که برای آشنایی خوانندگان این سایت با صنایع دستی نوشته ام.
من هرجا به مسافرت می روم، حتما به عنوان یادگاری یک وسیله صنایع دستی می خرم و  همراه خودم به خانه می آورم.

محمد آرمان یوسفی
۱۴ساله- تهران

(شرح عکس: صنایع دستی مردم ترکمن)

امروزه صنایع دستی، نقش مهمی در گردشگری دارد. صنایع دستی باید پابرجا نگه داشته شود. خیلی ها در کشور بزرگ ما ایران (به غیر از بیشتر شهرنشینان تهرانی) درآمد خود را با فروش سوغات و صنایع دستی به دست می آورند.

 

(شرح عکس: عروسک گنومی گیلان)

مردم ایران، عادت هایی بسیار خوب دارند. برای مثال، به هر کجا که سفر می کنند از سوغات آنجا برای بستگان و عزیزانشان هدیه می آورند اما امروزه مردم به جای خرید صنایع دستی بیشتر به خرید خوراکی به عنوان سوغات روی آورده اند.

امروزه همه باید برای زنده نگه داشتن صنایع دستی تلاش کنیم؛ به چند دلیل مهم:

۱- درآمد برخی از مردم از این راه به دست می آید.
۲- در جهان، ایران را به ویژگی های مختلفی می شناسند که یکی از اینها داشتن صنایع دستی زیبا است.
۳- ایجاد اشتغال و رونق گرفتن کار و درآمد یک منطقه
و همچنین دلایل دیگر.

(شرح عکس:
لیوان سنگی که از آرامگاه فردوسی خریده ام.)

به طور کلی صنایع دستی به ۳ دسته تقسیم می شود که هرکدام ویژگی های خاصی دارند که این ویژگی ها خیلی مهم است:

گروه اول صنایع دستی روستایی است مثل حصیربافی و صنایع دستی محلی
گروه دوم صنایع دستی شهری است مثل خاتم کاری و منبت کاری و زرگری و سفالگری که معمولا در کارگاه تولید می شود.
گروه سوم صنایع دستی جهانی و بین المللی است که اینها توسط سازمان جهانی یونسکو که یک سازمان فرهنگی و هنری است به ثبت رسیده است.

ما باید با سفر کردن و خرید صنایع دستی از آن حمایت کنیم. همچنین یکی دیگر از کارهای مهم در حفظ صنایع دستی، یاد دادن ساخت صنایع دستی و محافظت از آن به کودکان و بخصوص به نوجوانان است که می تواند باعث شود که نسل های آینده از صنایع دستی استفاده و محافظت کنند.
پس بیایید از امروز به فکر محافظت از صنایع دستی باشیم.

من در ادامه این مطلب تصویر تعدادی از صنایع دستی را که در سفرهای مختلف خریده ام و یا اتاقم را با آنها تزیین کرده ام، آورده ام:

کیف با برگ درخت خرما
صنایع دستی روستای کلپورگان سیستان و بلوچستان

جاشمعی که خودم
با تکه های چوب رها شده در طبیعت درست کردم.

عروسکی که برای مادرم درست کرده ام.
این عروسک، صورتش یک تکه آینه است
و هرکس به آن نگاه کند،
تصویر خودش را می بیند.
چرخ ریسندگی دستی که از بازار آشتیان خریدیم.

نویسنده مطلب:
محمد آرمان یوسفی
دانش آموز کلاس هفتم 

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن