یادداشت هفته

روز کودک نامبارک!

نگاهی به پدیده کودکان کار در گردشگری

۱۶ مهر در فرهنگ ایرانیان به نام روز جهانی کودک معروف است،اگرچه روز جهانی کودک همزمان با تصویب کنوانسیون حقوق کودکان، بیستم نوامبر برابر با بیست و نهم آبان است.
اما موضوع کودک و گردشگری هم برای خودش حرف های بسیاری دارد.
گردشگری کودک از آن مقوله هایی است که بسیاری از راهنماها و دفاتر مسافرتی را همراه خود کرده است اما ما به موضوع سفرهای کودکان در این یادداشت کاری نداریم.
اینبار می خواهیم از مفهومی به نام کار کودکان در گردشگری سخن بگوییم.از موضوعی به نام کودکانِ کار

راهبردهای گردشگری

کودکان کار شاید در نگاه اول ربطی به گردشگری نداشته باشند اما بواقع تمام زیر مجموعه های گردشگری در بسیاری از نقاط دنیا، درگیر موضوعی به نام کار کودکان است.
در بسیاری از کشورهای دنیا کودکان بسیاری هستند که گرداننده صنعت گردشگری هستند و متاسفانه در کودکی مورد ظلم قرار می گیرند.
بگذارید همینجا مشخص کنیم که منظور ما کودکانی نیست که در شبکه های فساد از آنها سوء استفاده می شود بلکه هدف ما کودکانی است که در واحدهای اقامتی، پذیرایی و خدماتی و یا به عنوان دستفروش و کارگر و باربر و قایقران و … و… در خدمت گردشگران هستند و بابت این کار پول دریافت می کنند اما خودشان سهمی از این پول ندارند.
در اسناد سازمان جهانی کار(ILO) گزارشی وجود دارد که در آن آماری از کودکان کار در حوزه گردشگری دیده می شود. این آمار مربوط به ۸ سال پیش است اما آماری تکان دهنده است اما اگر بخواهیم آن را به امروز جهان تعمیم دهیم با کمی اختلاف و کم یا زیاد کردن ارقام می تواند هنوز هم قابل تامل باشد چراکه دنیا ظاهرا فقیرتر از پیش است و دنیای فقیر کودکان بیشتری را قربانی می کند. این آمار چنین است:

۲۱۸ میلیون کودک بین ۵ تا ۱۷ سال در دنیا مشغول کار هستند که حدود ۱۳ تا ۱۹ میلیون از آنها در حوزه گردشگری کار می کنند.
از این تعداد ۲۴ درصد بین سن ۱۵ تا ۱۷ سال، ۵۸ درصد بین سن ۱۲ تا ۱۵ سال و ۴۹ درصد زیر ۱۲ سال هستند.
۶۹ درصد از کودکان در بخش کشاورزی، ۲۲ درصد در بخش سرویس های خدماتی و ۹ در صد هم در بخش صنعت مشغولند.
از این تعداد ۵۴ درصد پسر و ۴۶ درصد دختر هستند.
از تعداد کل کودکان کار در دنیا، ۱۲۲ میلیون کودک از آسیا، ۴۹٫۳ میلیون کودک از آفریقا، ۴۱ میلیون کودک از آمریکای لاتین و ۵٫۷ میلیون کودک از بقیه نقاط دنیا هستند.

حالا تعداد کودکان کار بیش از ۳۰۰ میلیون نفر است و قطعا به همین نسبت به کودکانی که در حوزه گردشگری کار می کنند هم اضافه شده است.

کار کودکان یا کودکان کار

تفاوتی هست بین کودک کار و کودکی که دوست دارد کار کند. گاهی پدر و مادر، کودک خود را در شرایطی قرار می دهند که کاری را آموزش ببیند تا با دنیای بزرگترها آشنا شود ، تجربه کسب کند و احیانا درآمدی که از این کار داوطلبانه دارد صرف جاری شود که خودش به آن تمایل دارد. مثلا خوردن بستنی، خرید مداد رنگی و یا هزینه ای برای یک بازی کودکانه.
اما کودکی، کودک کار نامیده می شود که از او بیگاری کشیده می شود. اجازه آموزش دیدن به او داده نمی شود. کودکیش سوخته و از مهر پدر و مادر محروم است. از خانواده دور است و درآمدش صرف امیال شخصی بزرگترها می شود. کاری هم که انجام می دهد، تفریح نیست بلکه کاری سخت و طاقت فرسا است.
آمار سازمان جهانی کار می گوید که بیشترین کودکانی که در معرض کارهای طاقت فرسا در گردشگری قرار می گیرند، کمتر از ۱۲ سال سن دارند. در این سن، کودک قدرت نه گفتن ندارد و در برابر خواسته بزرگترها تسلیم است.

چرخه کار کودکان

چرخه ای که در آن کودکان وارد عرصه کار می شوند، از فقر خانواده شروع می شود. فقر برای کودک سرخوردگی به همراه دارد. سرخوردگی از خانواده، کودک را به بیرون از محیط خانواده پرتاب می کند. کودک وارد بازار کار می شود تا بتواند به خانواده کمک کند آن هم از روی اجبار. اما وقتی درآمد کسب می کند، کار برایش کمی جذاب می شود. ارتباط او با فضای کار موجبات بیگاری بیشتر او را فراهم می کند. کار فرصت آموزش را از او می گیرد و کودک از داشتن آینده ای مناسب محروم می شود.
این کار یک ضرر دیگر هم دارد. کودکی که کار می کند جای یک بزرگسال را در عرصه کار می گیرد.

حمیرا محب علی

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
بستن