فرماندهان گردشگری

از خاک تا بشقاب

Ebru Baybara Demir

Ebru Baybara Demir اهل ترکیه است. هم گردشگری می داند، هم صنعت غذا را می شناسد و هم صنعت کشاورزی را. زنی که به احترامش باید از جا برخاست.

او در سال ۱۹۷۶ متولد شد. در دوران کودکی و جوانی در شهر استانبول زندگی می‌کرد. او از دانشکده گردشگری, دبیرستان حرفه‌ای علوم اجتماعی, دانشگاه مرمره و در رشته گردشگری, فارغ‌التحصیل شد و پس از آن  به عنوان راهنما در سال های ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ برای انجمن تجار ترکیه شروع به کار کرد.
اما  یک رویای بزرگ داشت. او قصد داشت توریسم را به «ماردین» معرفی کند. ماردین زادگاه اِبرو بود و زمانی که او به عنوان راهنما فعالیت می کرد، این شهرِ مرزی فقط یک هتل کوچک داشت که آن هم شام ساده ای برای مسافرانش سرو می کرد.
اما او برای شهرش رویاهای بزرگی داشت. شهری در مرز ترکیه و سوریه که انواع فعالیت های تروریستی و التهابات خاورمیانه را به خوبی درک کرده بود. مردمی فقیر و آسیب دیده داشت. درآمد این مردم از کشاورزی بود اما زمین هایشان را به خاطر جنگ رها کرده بودند و زنان بسیاری بودند که شوهرانشان شهر را ترک کرده و خانواده ها را به حال خود رها کرده بودند.
در این شرایط، بازگشت به زادگاه و رویای ایجاد گردشگری در آن، کار بسیار سختی بود. رویایی شجاعانه و بی پروا
از طرفی ماردین، شهر پیچیده ای از نظر فرهنگی بود. ترکیبی از مذاهب مختلف. مسلمان، مسیحی،آشوری، یهودی، ایزدی و … که کنار هم قرار گرفتن اینها خود پیچیدگی های بسیار داشت.

اِبرو، ابتدا یک عمارت بازمانده از بین النهرین را انتخاب کرد و آن را با حفظ شاخصه های تاریخی آن به عنوان یک اثر میراث فرهنگی به یک رستوران تاریخی تغییر کاربری داد. پس از آن این بنا با نام  Cercis Murat Mansion به عنوان نخستین رستوران منطقه کار خود را آغاز کرد.

او برای این کار زنان بی سرپرست شهر خود را به کار دعوت کرد. آنها را آموزش داد و کمک کرد تا بتوانند در اداره رستوران به او کمک کنند. برخی آشپز شدند و برخی نیز خدمه و حسابدار و .. و …
کم کم پای مردان هم به این عمارت تاریخی باز شد و آنها هم توانستند با آموزش برای خود کاری پیدا کنند و در توسعه فعالیت های منطقه به خانم اِبرو کمک کنند.

اِبرو به همین رستوران هم قناعت نکرد. او پروژه ای را برای مجموعه کاریش تعریف کرد به نام From Soil to Plate از خاک تا بشقاب.

او با هماهنگی نیروهایی که خودش تربیت کرده بود، تصمیم گرفت، هرآنچه که در رستوران بزرگ خود که حالا بزرگترین رستوران منطقه بود، نیاز دارد؛ خودش بکارد و در زمین پرورش دهد.
پس از آن کشاورزی هم رونق گرفت و عده ای نیز از این طریق صاحب شغل شدند.
پس از آن گاسترونومی را به صورت علمی و عملی دنبال کرد و هدفش سر و سامان دادن به وضعیت اشتغال زنان بود. اما اینها فقط زنان ترکیه ای نبودند. شهر کوچکی که زادگاه او است با سوریه هم مرز است و زنان سوری بسیاری هم که آواره بودند و جایی برای زندگی نداشتند به او پناه آوردند تا کاری به آنها یاد دهد.
پس از آن ۷۰ زن سوری در کنار او آموزش دیدند و برای آشپزی و خدمت به اردوگاه های پناهندگان سوری رفتند.

Ebru Baybara Demir سال گذشته  از مرکز باسک وابسته به سازمان جهانی گردشگری جایزه پروژه از خاک تا بشقاب را دریافت کرد.
او نمونه ای است از یک انسان در شرایط سختِ اجتماعی، فقر، گرسنگی و فشارهای سیاسی و روانی که توانسته با اندیشه اش الگویی برای جهان شود. او آبروی صنعت گردشگری است. انسانی که از دل جامعه گردشگری قد علم کرده است و دنیایش را تغییر داده ، الگو شده و افراد بسیاری از اندیشه و عمل او ارتزاق می کنند.

راهبردهای گردشگری

نمایش بیشتر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن